SLK Cup levert zijn kampioenen af

Niet te voorspellen

Sommige raceklassen hebben gedoodverfde winnaars in hun gelederen en dan wijs je aan het begin van het seizoen al moeiteloos vijf mensen aan van wie er drie het kampioenspodium zullen bezetten. Zoniet bij de Mercedes-Benz SLK Cup, waar met name de nummer één van 2018 uit onverwachte hoek komt en bewijst dat je ook zonder professionele rugdekking je slag kunt slaan.

Coördinator Gert-Jan Konijnendijk kijkt terug op een rijk jaar rondom de SLK Cup. “Met gemiddeld 25, 30 auto’s aan de start hoor je ons niet klagen, zeker niet als je weet dat sommige deelnemers door zakelijke drukte wel eens een race moeten overslaan. Het aantal actieve rijders ligt dus hoger, waarbij we telkens een vaste kern van zo’n twintig mensen begroeten. Die beginnen elkaar steeds beter te kennen, wat bijdraagt aan de gezelligheid tijdens onze evenementen. Je proeft het familiegevoel. Voor 2019 verwacht ik nog wel enige stijging van de aantallen, want momenteel verkeren enkele nieuwe auto’s in de opbouwfase en bepaalde deelnemers geven aan dat ze komend seizoen vaker aan de start willen verschijnen. Reglementair zal er niet veel veranderen, maar we willen wel wat strengere controles gaan uitvoeren, vanwege de steeds fellere strijd aan de top.” De SLK Cup maakte een uitstapje naar Spa-Francorchamps als extra evenement buiten de puntentelling en bepaalde teams schreven zich in voor endurancewedstrijden van de DNRT, zoals de 24H van Nederland. Daar bewezen de Mercedessen niet alleen hun veelzijdigheid, maar ook hun uithoudingsvermogen. Er zit genoeg perspectief in voor de toekomst. []

Henk Maassen van den Brink

“Volgend jaar rollen omdraaien”

In een voortdurende strijd met zijn oud-teamgenoot (Volkswagen Endurance Cup) Robin Vogel trok Henk Maassen van den Brink uiteindelijk aan het kortste eind. “Volgend jaar zullen we de rollen eens gaan omdraaien,” grinnikt de man van de onderste podiumtrede, die met veel genoegen op zijn eerste volle seizoen SLK Cup terugkijkt. “We zitten steeds erg dicht bij elkaar. Mijn mooiste race was die in Zolder, waar ik bijna continu vooraan reed, maar ook van de overige evenementen heb ik genoten. Op een gegeven moment raakte ik een beetje de snelheid kwijt, dus dat werd zoeken naar de oorzaken, trainen, denken het probleem gevonden te hebben en te constateren dat het weer niet lukte. Dat uitpluizen vind ik nou net leuk. Het bleek te zitten in een combinatie van rijstijl – vooral minder agressief aanremmen – en een aanpassing van de afstelling om meer gewicht naar voren te brengen en zo het onderstuur te beperken. Topwerk van MDM Motorsport.” []

Robin Vogel  

“Moet hij zich wel bewijzen”

“In twaalf jaar racen heb ik nog niet zo’n leuke competitie meegemaakt als hier,” stelt Robin Vogel. “Allemaal gelijke auto’s natuurlijk, een hoop strijd en tussen de races door gezellig met zijn allen in en rondom de tent rondhangen, waarbij we elkaar steeds beter beginnen te kennen. Mijn maatje Henk Maassen van den Brink en ik doen absoluut niet voor elkaar onder, dus als hij beweert dat de rollen volgend jaar omgedraaid zullen zijn… wie weet. Dan moet hij zich nog wel even bewijzen, haha!” De door MDM Motorsport gerunde SLK van Vogel toonde zich het hele seizoen door een betrouwbare auto. “In het begin moesten we iets gewicht zien te verliezen en de bandenspanning aanpassen, wat veel uitmaakt. Door hem achter wat harder te zetten en vóór zachter, verminder je het onderstuur. Alle wedstrijden verliepen voor mij geweldig, alleen jammer dat ik in de laatste race per ongeluk een tik uitdeelde aan Wout de Graaff, die al eerder zoveel schade had opgelopen. Je probeert met respect voor elkaar te rijden en zulke onbedoelde contactmomentjes te voorkomen.” Die instelling tekent de sportiviteit in de SLK Cup. []

Johan de Rouw

“Ze kwamen míj om raad vragen”

Het wonder van 2018 is de man die zonder enige teamondersteuning de ‘grote jongens’ voorbijstreefde en zich kampioen SLK Cup mag noemen. “Ik heb een monteur, een manager, een coureur… en die heten allemaal Johan de Rouw,” lacht hij, doelend op zichzelf. “Na mijn instap eind 2016 stelde ik me voor 2017 ten doel in de toptien te eindigen en toen dat een derde plek werd, stond voor mij vast dat ik dit jaar voor de grootste beker zou gaan. In het begin wilde iedereen me wel helpen, maar naarmate het seizoen vorderde, kwamen steeds meer mensen juist míj om raad vragen. Eén ding heb ik intussen geleerd: luister niet teveel naar anderen, want iedereen kijkt op zijn eigen manier tegen dingen aan. Liever vertrouw ik op de data die ik zelf continu vastleg, zoals temperatuur van banden en asfalt.” De tip om weegschalen te kopen nam De Rouw ter harte, maar zijn succes zit ook in een ontwikkeling van zijn rijstijl. “Beheerst en behouden, de auto laten rollen, waar veel mensen forceren. Heel vaak klok ik in één van mijn laatste ronden de snelste rondetijd, waar anderen dan al terugzakken. De bochten in bouw ik heel rustig het gas op, wat minder onderstuur geeft.” Al die theorie blijkt in de praktijk als een tierelier te werken. []

Evelin Dorssers

“Racen, mijn beste coach”

“Wat een gave cup!” blikt Evelin Dorssers dolenthousiast terug op haar debuutseizoen, als enige vrouw in deze klasse. “In het begin traden er wat mankementen op, maar veertien van de vijftien races kon ik gewoon aan de start komen. Ik begon helemaal achteraan en dat was een behoorlijke reality check, waarbij ik heel boos op mezelf werd. Aan de andere kant: het geld groeit me niet op de rug, dus veel trainen zit er niet in, daarom heb ik vooral veel gepraat met monteurs en andere deelnemers, een keer geoefend op de sim en videobeelden bekeken. Zo klom ik stukje bij beetje op tot een zevende plek in de laatste wedstrijd, met een negende positie in het kampioenschap als eindresultaat. Niet alleen competitief, maar ook als mens ben ik enorm gegroeid: veel rustiger geworden. Aanvankelijk legde ik mezelf een extreme druk op, nu laat ik dingen makkelijker los. Ik had niet verwacht dat het racen mijn beste coach zou vormen. De eerste keer dat iemand me raakte sprong ik uit mijn vel, terwijl ik bij andere tik later in het seizoen rustig bleef en vroeg wat er nu eigenlijk gebeurde. Elke wedstrijd leer je bij